Świt senny,mrużąc się spod zamkniętych witryn,nieśmiało zagląda w twarze przechodniów,Niewyspany tramwaj,cicho podzwania na przystankach,nie przerywając drzemki.I tylko wróble w karmniku,urządzają coranną awanturę,o największe okruszki.Otwieram się na oścież,na pierwszy dzieńreszty życia.
Pożółkłe prawdy,ciśnięte w kąt niepamięci.Marmurowych sentencji,nikt już nie czyta.Jedynie nadziejotwórstwo,ma się dobrze, mimo braku gwarancji.Dział reklamacji,postawiono w stan likwidacji. Księga życzeń i zażaleń zaginęła,Nowej nie będzie – brak odważnych.
Odcinam, sekunda po sekundzie,dni szaro - jednakie,bezbarwna niezmienność,zaległa na ulicach.Naprawdę dzieje się nic,nie bez przyczyny.Będzie co ma być,chyba że ktoś zmieni zdanie,rzuci wyzwanie i pokona,artretyzm codzienności.Wstrzymajcie jednak fanfary,nie piszcie przedwcześnie,pochwalnych…
Gdyby odjąć skrzydła aniołom,upadną niżej niż ludzie.Pycha rodzi się zawsze,w umysłach przegranych.Ognie siódmego kręgu,zgasną ostateczniewraz ze śmiercią,ostatniego z wybranych.Z piasku w żarnach,mąki nie będzie,choć wciąż próbujągłodujący.Nim pomrą,przeklną jeszcze,chleb powszedni. Na…